علم الهدى خراسانى

24

نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى)

دشمنىورزيدن با شخص مؤمن ، فسق ، و پيكار با وى كفر است ، خوردن گوشت مؤمن ( غيبت نمودن ) معصيت پروردگار است ، مال مؤمن همچون خون وى محترم مىباشد ، هر كه بر خدا توكّل كند عنايت پروردگار او را در امور و نيازمنديها كفايت مىكند ، هر فردى كه در مقابل حوادث شكيبا باشد پيروز مىگردد ، و هر كس در زندگى گذشت داشته باشد مورد عفو الهى قرار مىگيرد ، و هر فردى كه خشم خود را فرو بنشاند از نظر پروردگار مأجور است ، هر انسانى كه بر ناگوارى مصيبت تحمّل ورزد خدا به دو عوض دهد ، و هر كس روزه دار باشد خداوند چند برابر به او پاداش عنايت فرمايد ، و آن كس كه در مقابل پروردگار خود نافرمانى كند به عذاب خدائى گرفتار شود ، بار خدايا ! مرا و امّتم را بيامرز ، من براى خود و براى شما از خدا طلب آمرزش مىكنم . « پايان »